Rembrandt i malarze holenderscy


Idź do treści


W XVII wieku Holandia słynęła z wielu malarzy, ukazujących życie swojego kraju na płótnach.
Największym z nich okazał się być Rembrandt, czyniący to w sposób doskonały, w porównaniu z jego poprzednikami. Religia dominująca wówczas w Holandii znacznie wpłynęła na sztukę holenderską, która zdecydowanie odbiegła od stylu dotychczasowych dzieł i ich tematyki. Kalwini uważali za zbędne przyozdabianie miejsc czci boskiej, także nie było zapotrzebowania na malowidła ścienne, bogato ozdobione ołtarze czy misterne rzeźby zdobiące kościoły. W środowisku kupieckim nie było również zapotrzebowania na okazałe i wykonywane z rozmachem dzieła dla ozdoby pałaców królewskich czy magnackich.

Nie oznaczało to iż kupcy stronili od ozdabiania swoich domów obrazami czy rycinami.
Jednak oczekiwania wobec takich malowideł były sprecyzowane i musiały ukazywać otaczającą go rzeczywistość. Nastawienie odbiorców jakie się wytworzyło, skłoniło artystów do zmiany i stworzenia nowego rodzaju realizmu. Był on widoczny w każdej pracy, począwszy od portretów, wnętrz domów, obrazów czy pejzaży. Bez fajerwerków, codzienne przedmioty ukazywane były z niezwykłą wprawą, i artyści udowodnili iż takie zwykłe przedmioty mogą być tematem wielkich dzieł.
Zapotrzebowanie na tego rodzaju sztukę stopniowo rosło, do tego stopnia iż XVII wiek uważany jest do dzisiaj za złoty wiek malarstwa holenderskiego w którym artyści stworzyli olbrzymią liczbę obrazów. Nie ma wielu krajów które mogły poszczycić się tak wielką liczbą wybitnych artystów w tak krótkim czasie.

Wstęp | Specjalizacja | Frans Hals | Rembrandt | Kłopoty Materialne | Rejestrowanie Życia | Autoportrety | Nie Tylko Rembrandt | Holenderskie Pejzaże | Galeria | Mapa witryny


Powrót do treści | Wróć do menu głównego